برای نخستینبار در تاریخ کلمبیا اپوزیسیون چپگرا و چریکسابق گوستاوو پترو در انتخابات ریاست جمهوری کلمبیا پیروز شد
به گزارش جماران به نقل از سى ان ان گوستاوو پترو پس از پیروزی در انتخابات ریاست جمهوری کلمبیا در روز یکشنبه، اولین رهبر چپگرای کلمبیا خواهد شد.
چریک سابق با اختلاف اندکی با بیش از 50 درصد آرا در برابر کارآفرین 77 ساله رودلفو هرناندز پیروز شد. در این پیروزی تاریخی، همکار او فرانسیا مارکز اکنون اولین آفریقایی-کلمبیایی خواهد بود که دارای اختیارات اجرایی است.
پترو در سخنرانی پیروزی خود در یکشنبه شب گفت که آماده گفتگو با هرناندز است. او همچنین خواستار یک توافق بزرگ ملی برای پایان دادن به خشونت در کشور شد و گفت: "آنچه به اینجا می آید تغییر واقعی است، این چیزی است که ما زندگی خود را به آن متعهد می کنیم. ما به رأی دهندگانی که از امروز خواستار تغییر کلمبیا شده اند، خیانت نمی کنیم.
پترو در جشن یکشنبه شب در توییتر خود نوشت: "بیایید اولین پیروزی مردمی را جشن بگیریم. باشد که این همه رنج در شادی که امروز بر قلب میهن جاری است تسکین یابد."
ایوان دوکه، رئیسجمهور مستعفی کلمبیا، گفت که با پترو تماس گرفت تا پیروزیاش را به او تبریک بگوید و آنها «توافق کردهاند در روزهای آینده با یکدیگر دیدار کنند تا یک انتقال هماهنگ، نهادی و شفاف را آغاز کنند.
مدت کوتاهی پس از اینکه پترو ادعای پیروزی کرد، رقیب هرناندز سخنرانی کرد و گفت که نتیجه را پذیرفته است.
او گفت اگر بخواهیم نهادهایمان قوی باشند، نتیجه را آن طور که باید می پذیرم. من صمیمانه امیدوارم که این تصمیمی که گرفته شده برای همه مفید باشد و کلمبیا به سمت تغییری که در رای گیری در دور اول غالب شد، پیش می رود.
هرناندز همچنین گفت که امیدوار است پترو بداند که چگونه کشور را رهبری کند و "(پترو) به سخنرانی خود علیه فساد وفادار است و کسانی را که به او اعتماد دارند ناامید نمی کند."
هر دو نامزد با وعدههای تغییر رقابت کرده بودند و به دنبال بهرهبرداری از تعداد کلمبیاییهایی بودند که از دوک به ستوه آمدهاند - رهبری که دوره تصدی او با مدیریت رفتار پلیس، نابرابری، و درگیریهای بین گروههای جنایتکار سازمانیافته توسط دولتش مشخص شده است.
پترو، 62 ساله، پیش از این دو نامزدی ناموفق برای ریاست جمهوری را در سال های 2010 و 2018 دیده بود. رای گیری دور دوم روز یکشنبه نشان می دهد که او سرانجام بر تردید رای دهندگانی که زمانی او را یک چپ گرای رادیکال می دیدند غلبه کرده است - - برای سیاستمداری که به دنبال جذب یکی از محافظه کارترین کشورهای آمریکای جنوبی است، کار کوچکی نیست.
حمایتی که پترو به دست آورده است را می توان تا حدی به بدتر شدن وضعیت اجتماعی-اقتصادی کلمبیا، از جمله بدتر شدن شرایط زندگی، که با تأثیر همه گیری کووید-19 و تأثیر جنگ در اوکراین بدتر شده، نسبت داد.
در حالی که کلمبیا در سالهای اخیر رشد اقتصادی چشمگیری داشته است، طبق نظرسنجی اخیر گالوپ، نرخ نابرابری همچنان در میان بالاترین نرخهای جهان باقی مانده است و تقریباً نیمی از کلمبیاییها میگویند که اقتصاد در مسیر اشتباهی قرار دارد.
پترو در طول تاریخ به نفع مالیات شرکتهای بزرگ و یارانههای عمومی برای طبقه کارگر و فقرا مبارزات انتخاباتی انجام داده است، تاکتیکی که ممکن است به او کمک کند افراد بیشتری را از آن جمعیت به اردوگاه خود بکشاند.
حزب پترو و متحدانش از قبل بزرگترین بلوک در سنا بودند -- اگرچه اکثریت کرسی ها را در اختیار ندارند.
گذشته ای شطرنجی
پترو که در شهر روستایی سیناگا د اورو در شمال کلمبیا به دنیا آمد، دوران جوانی خود را در صفوف یک جنبش چریکی چپ گذراند، جنبش 19 آوریل (ام۱۹) --- که برای اعتراض به اتهامات تقلب در انتخابات 1970 تأسیس شد.
این گروه بخشی از به اصطلاح موج دوم جنبش های چریکی در کشور بود که منطقه را در دهه 1970 تحت تأثیر انقلاب کوبا فرا گرفت.
ام۱۹ با فعالیتهای غیرقانونی مرتبط بود - از جمله آدم رباییهای ادعایی برای باجگیری - اما پترو میگوید که او فعالیتهای قانونی را انجام داده است که هدف آن بسیج کردن مردم برای ایستادگی در برابر آنچه او «دموکراسی دروغین» میخواند، حتی به عنوان عضو شورا در شهر زیپاکوریا.
پترو در سال 1985 به دلیل مخفی کردن سلاح توسط پلیس بازداشت شد. اندکی پس از آن، ام۱۹ حمله ای را برای تصرف ساختمان دادگاه عالی بوگوتا آغاز کرد که باعث کشته شدن حداقل 98 نفر از جمله 12 قاضی شد (11 نفر هنوز مفقود هستند). پترو انکار می کند که او در این حمله که زمانی که او پشت میله های زندان بود، دست داشته است.
زمانی که پترو در سال 1987 پس از 18 ماه زندان نظامی آزاد شد، دیدگاه ایدئولوژیک او تغییر کرده بود. او گفت که زمان به او کمک کرد تا بفهمد که انقلاب مسلحانه بهترین استراتژی برای جلب حمایت مردم نیست.
دو سال بعد، ام۱۹ وارد مذاکرات صلح با دولت کلمبیا شد و پترو آماده مبارزه با سیستم از داخل بود.
یک کمپین ثابت
از زمان شکست در انتخابات 2018، پترو به طور مداوم تلاش کرده است ترس از اینکه طرح اقتصادی او - که همچنین توقف اکتشافات سوخت فسیلی و مذاکره مجدد در مورد توافقنامههای تجاری بینالمللی را پیشنهاد میکند - برای کلمبیا "بیش از حد رادیکال" است، کمرنگ کند. او از آن زمان دور خود را با سیاستمداران سنتی تری احاطه کرده است که می توانند با حاکمیت پل ارتباطی برقرار کنند.
اکنون، او خود را به عنوان نوع جدیدی از مترقی معرفی می کند.
در ماه آوریل، او تعهدی را امضا کرد که در صورت انتخاب شدن، هیچ زمین خصوصی را مصادره نکند. او همچنین یک میانه رو به عنوان وزیر اقتصاد خود معرفی می کند و به جای رهبران چپ سنتی مانند اوو مورالس بولیوی، به دنبال ایجاد روابط بین المللی با ترقی خواهان جدید، مانند گروه مترقی کنگره ایالات متحده است.
منتقدان او گفتهاند که او بیش از حد روشنفکر و بیتفاوت است - اگر نگوییم کاملاً متین است، حتی تیم مبارزات انتخاباتیاش با توجه به تمایل او به سخنرانی، او را «نگرانکننده نفت» مینامند.
برای مقابله با این، او در برخی از فقیرترین مناطق کشور کمپین تبلیغاتی انجام داده است، جایی که در مکالمات پخش شده در اینستاگرام با مردم محلی چت می کند.
پترو روی کلمبیایی ها شرط بندی کرد که او را به عنوان یک سیاستمدار تکامل یافته باور کنند و به سی ان ان گفت که او موفق شده است غیرت انقلابی خود را با تمرین مدیریت دولتی ترکیب کند.
سپس، چریک سابق - که نامش اورلیانو بوئندیا برگرفته از رمان کلاسیک رئالیسم جادویی نویسنده گابریل گارسیا مارکز، صد سال تنهایی است - امیدوار است که یک انقلاب علمی در کلمبیا به راه بیندازد و از اقتصاددانان بخواهد تا پیشنهادات او را بررسی کنند. رئالیسم جادویی از قلب می آید در حالی که پیشنهادهای علمی من از مغز است. اما برای حکومت کردن به هر دوی آنها نیاز دارید.
شایان ذکر است: به گزارش خبرگزاری افه، بر اساس شمارش ۹۸.۸۶ درصد آرا، گوستاوو پترو با کسب ۱۱ میلیون و ۱۸۵ هزار و ۶۷۱ رای، معادل ۵۰.۴۹ درصد، پیروز انتخابات ریاست جمهوری کلمبیا خواهد بود.
به این ترتیب «رودولفو ارناندز» پوپولیست با گرایش راست میانه از «اتحادیه رهبران مبارزه با فساد» با کسب ۱۰ میلیون و ۴۶۸ هزار و ۷۸۱ رای (۴۷.۲۵ درصد آرا) در این رقابت تنگاتنگ انتخاباتی از پترو شکست خورد.
برتری پترو نسبت به ارناندز ۷۱۶ هزار و ۸۹۰ رای، معادل ۳.۲۴ درصد است. رقمی که بیشتر از پیشبینیها و نظرسنجیهای پیش از انتخابات است.
پترو، اقتصاددان ۶۲ ساله، از ۷ اوت (۱۶ مرداد)، جانشین «ایوان دوکه» رئیسجمهوری کلمبیا شده و در دوره ۲۰۲۲-۲۰۲۶ ریاست دولت این کشور آمریکای لاتین را بر عهده میگیرد.
رئیسجمهوری منتخب کلمبیا در نخستین سخنرانی خود پس از پیروزی در انتخابات اطمینان داد که امروز کشورش تغییر کرده است و همچنین یک «توافق ملی بزرگ» را به منظور جلوگیری از عمیق تر شدن شکافها پیشنهاد کرد.
پترو با بیان اینکه امروز یک تحول واقعی در راه است، گفت: ما هستی و زندگی خود را برای آن، متعهد میشویم. ما به رایدهندگان و فریاد آنها خیانت نمیکنیم، آنچه آنها دقیقا بر سر تاریخ فریاد زدهاند، این است که امروز کلمبیا تغییر میکند.
ارناندز نیز با پذیرش شکست خود در انتخابات اعلام کرد: من صمیمانه امیدوارم که تصمیم گرفته شده برای همه مفید باشد. آرزو میکنم گوستاوو پترو بداند که چگونه کشور را رهبری کند.
«نیکلاس مادورو» رئیسجمهوری ونزوئلا با تبریک پیروزی این نماینده چپگرا در دور دوم انتخابات ریاست جمهوری کلمبیا، در صفحه توییترش نوشت: من به گوستاوو پترو و و فرانسیا مارکز (معاون ریاست جمهوری) برای پیروزی تاریخی در انتخابات ریاست جمهوری در کلمبیا تبریک میگویم. خواست مردم کلمبیا که دفاع از راه دموکراسی و صلح بود، شنیده شد.
آلوارو اوریبه رئیسجمهوری پیشین کلمبیا (۲۰۰۲- ۲۰۱۰) روابط با ونزوئلا را در دوران ریاست جمهوری «هوگو چاوز» و با طرح اتهاماتی مبنی بر پذیرش اعضای گروه تروریستی فارک در این کشور قطع کرد. پترو وعده داده بود درصورت پیروزی در انتخابات، روابط رسمی با ونزوئلا را برای نخستین بار از سال ۲۰۱۰، از سر خواهد گرفت.
آنتونی بلینکن وزیر امور خارجه آمریکا نیز با تبریک پیروزی پترو، ابراز امیدواری کرد که روابط با دولت آینده این کشور آمریکای جنوبی را «تقویت» کند.
بلینکن در بیانیه ای اعلام کرد: ما مشتاقانه منتظر همکاری با رئیسجمهوری منتخب برای تعمیق بیشتر روابط بین ایالات متحده و کلمبیا و هدایت کشورهایمان به سوی آیندهای بهتر هستیم.
کلمبیا جایگاهی مرکزی برای سیاست ایالات متحده در منطقه آمریکای لاتین دارد. دفتر جو بایدن رئیسجمهوری آمریکا ۲۲ مه (یکم خرداد) در بیانیهای به طور رسمی کلمبیا را متحد اصلی غیر ناتو واشنگتن معرفی کرد.به همین خاطر نتایج انتخابات روز یکشنبه و تنظیم روابط با دولت جدید برای واشنگتن از اهمیت بالایی برخوردار است.
دور نخست انتخابات ریاست جمهوری کلمبیا، ۲۹ می (هشتم خرداد) برگزار شد و «گوستاوو پترو» و «رودولفو ارناندز» به ترتیب با کسب ۴۰.۳۴ درصد و ۲۸.۱۷ درصد آرا به دور دوم انتخابات راه یافتند.
پیروزی پترو به معنای روی کارآمدن اولین دولت مترقی در تاریخ کلمبیا خواهد بود و دوره جدیدی را در حیات سیاسی کلمبیا رقم خواهد زد. به گفته کارشناسان این امر میتواند تحولاتی اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی ایجاد کند چرا که جناح راست همیشه در کلمبیا حکومت کرده است.
آقای پترو که از اعضای سابق جنبش چریکی ام۱۹ است، در فعالیتهای انتخاباتی متعهد شد که با ارائه آموزش عالی رایگان، اصلاح مقررات بازنشستگی و بستن مالیاتهای بالا بر زمینهای غیرمولد، با نابرابریها مبارزه کند.
او همچنین قول داده است که توافقنامه صلح سال ۲۰۱۶ را، که به درگیری ۵۰ ساله با شبهنظامیان فارک پایان داد، به طور کامل اجرا کند و به دنبال مذاکره با شورشیان فعال باشد.
این سومین نامزدی آقای پترو برای ریاست جمهوری بود. در سال ۲۰۱۰ چهارم شد و در سال ۲۰۱۸ هم در دور دوم از ایوان دوکه شکست خورد.
بعضی از شعارهای انتخاباتی وی سرمایهگذاران را شگفتزده کرده، مانند ممنوعیت اجرای پروژههای جدید نفتی. با این حال بسیاری از رای دهندگان گفتهاند که به او رای دادند تا مشکلات مزمن کلمبیا مثل فساد مالی، فقر گسترده و افزایش خشونتهای سیاسی را حل کند.
اما آقای پترو با مشکل پارلمانی ناهماهنگ روبروست، جایی که نمایندگان بیش از دهها حزب و جناح سیاسی در آن حضور دارند.